Er zijn mensen die pas bestaan als er naar hen gekeken wordt

Er zijn mensen die alleen geloven in wat ze kunnen zien

Of kunnen aanraken

Ik ging ooit in bad en ik loste helemaal op

 

Er zijn mensen die niet in de geschiedenis geloven

Of die niet in de toekomst geloven

Die niet in de tijd

Ze zijn er en ze wachten tot ze er niet zijn

 

Er zijn mensen die geloven dat het ongeluk brengt als je

onder een ladder door loopt

Op de dag dat ik oploste in bad

Had ik onder een ladder door gelopen

 

Er zijn mensen die je helpen als je oplost in bad

Die je bij elkaar rapen tot je weer meer mens bent dan bruisbal

En die zachtjes zeggen ik geloof je

Ik geloof je

 

 

 

 

 

Geschreven door Marieke Ornelis op 29/01/2019 - laatst aangepast op 29/01/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home