Als ik een muze had zou jij het zijn

Zou ik schrijven over

Hoe jij je gedachten om geweien vouwt

Hoe koperdraad je lijf dooradert

Hoe je soms de werkelijkheid nadert

Maar nooit raakt

Horizontale asymptoot

Horizontaal over elkaar

Ik ben nooit goed geweest in wiskunde

We bevinden ons ergens tussen nul en oneindig

 

Zou ik schrijven over

Hoe fietszadelschedels in kudde door jouw kamers zweven

Hoe je handen zich even

Snel nestelen in natte klei

Als in natte vrouwen die lijken op Persephone van Bernini

Marmervlees

Koudwatervrees

Hoe jij vrouwen doet opstijgen als rooksignalen verspreid in een stad

Ik ben er één van

Ik roep: brand

We bevinden ons ergens tussen nul en oneindig

 

Hoe je me in mijn imaginaire boomhut in het donker omhult

Met obscure muziek onder andere

Hoe je zegt kijk

Alles wat we zien is op weg naar het einde

Kijk kijk

Maar alles wat we niet kunnen zien zal blijven de ruimte die niet tussen ons in is

Kijk

Passie is een spel van clair-obscur

Kijk

Hoe je zegt kijk

En ik meer en meer een rooksignaal word

Ik roep: brand

 

Hoe je woorden openbloeien of uit elkaar spatten

Afhankelijk van hoe zwaar we ons bezatten

Afhankelijk van je zinsbouw klemtoon klankkleur

Of de avondgeur

Of de ochtendlucht

Hoe je zucht

Als het te snel licht wordt

Je bent nooit goed geweest in wiskunde maar wel in bed

Hoe je groot en sterk bent en met je lijf een echte boomhut om me bouwt

Hoe ik zeg dat ik groot en sterk genoeg ben zo en jij me bijna gelooft

Of op z’n minst je best doet

 

Verticale asymptoot

Je schiet hoog de werkelijkheid voorbij

De ruimtevaarder zwaait

Heeft me een bericht gestuurd en mijn hemellichaam licht op onder het scherm

Of ik een muze heb

 

Limieten zijn voor mensen die goed zijn in wiskunde

We bevinden ons ver buiten nul en oneindig

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Marieke Ornelis op 29/01/2019 - laatst aangepast op 10/02/2019

  • proza
  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home