Zolang ik kan lopen
op wegen die te mooi zijn om woorden
aan vuil te maken,

zal ik mij blijven uitlaten
als een lagereschoolkind
 
over de eerste sneeuw van het jaar,
over het stuifmeel van de tamme kastanje
en de zaden van de esdoorn,
 
alsof er gevleugelde woorden bestaan 
voor de vrijheid
waaraan ik ben verslaafd.

Geschreven door Ingemar Spelmans op 31/01/2019 - laatst aangepast op 09/02/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home