er ligt een lichaam van gelei

hersenloos en bloedloos kleurt het groen

het heeft prei gegeten

in het onbereikbaar diepe water

 

het kan zich klonen

het kan zich voeden en afval beheren

met eenzelfde mond

het duikt afstand tussen ons

 

en rimpelingen in het water is wat het veroorzaakt

het is zo'n dag waarop het lichaam 

aan voortplanting doet zonder merg of been

hoe knap is dat

 

zeer langzaam en onzeker komen wij meer te weten

vogelsoort op vliegafstand

onze blik in alle richtingen

huid een goed sluitend jasje voor de wind

 

er ligt een lichaam van gelei

het laat een bries van zeelucht binnen

geur van zout erachteraan

het wil de slaande reis van onze vleugels overnemen

 

 

 

 

 

Geschreven door Ingrid Strobbe op 17/02/2019 - laatst aangepast op 21/02/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home