Halfopgericht ligt ze in het mandje,

draait aardig met dat kopje van haar

en zegt af en toe miauw.

Ze spint, net echt.

En zorgvuldig onder de vacht verborgen

een rijtje batterijen, vier maal AA

die haar leven geven.

En de demente dame ook.

 

Geschreven door Lode Van Wabeke op 29/03/2019 - laatst aangepast op 29/03/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home