Orfeus fietst voor me uit met ritmische benen

Ochtendverkeerdelijk uit bed gestapt

Trapt door het rood roept links

Ik kader de spits in met duim en wijsvinger

 

Wij hebben de gewoonte om de dingen heen te draaien

Rotondes worden zwarte gaten

Ik ben vaak bang om achtergelaten te worden

Orfeus kijkt niet achterom

 

’s Nachts horen we elkaars tandwielen

Bijten in elkaars hals: bloed en ijzer

Dit is onze ritmische robotroutine

Ijzerdraadaders, de geur van kerosine

 

Wij hebben de gewoonte over elkaar heen te praten

Rotondes worden zwarte gaten

Het fietspad ligt vol scheuren, mijn knie open, ik op de grond

Orfeus, kijk niet achterom

 

 

 

Geschreven door Marieke Ornelis op 15/05/2019 - laatst aangepast op 15/05/2019

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home