Ik had een sneeuwpop kunnen zijn
Een overmoedig skiër
Noodgedwongen de piste verlaten had
Tussen de lijnen kan je lezen
De aantrekkingskracht van platgetreden paden
Op de terugweg was de toerist moegestreden
Gebonden aan een thuisverhaal
Het snelst op zijn bestemming was de overmoed van de skiër
Noodgedwongen omdat hij geen verhaal had tegen een waarom
Een dekbed vers gewassen dat de plooien uit oververmoeidheid gestreken
Waarom dit verhaal onderweg voor een stad geschreven
Twee torens boven hem uit
Zijn ouders
Ver overstegen de leegte van een plafond
Daarom werden vragen steeds verder doorgegeven
Een hoofdkussen weggeduwd
Mikpunt een wilde gok
Een zware last van zijn schouders geworpen
Eens het verleden achter de rug
Een rugzak is een zelfvoorzienende boterhammendoos
Schimmel niet te overzien uit alle hoeken van een kamer
De reden waarom hij naar het plafond beginnen staren
Ik had nog steeds een sneeuwpop kunnen zijn
Voorgerold en uitgebraakt verbeelding
De bal was aan het rollen
Vragen verder doorgeschoven tot een gelukszoeker op de vlucht ging
Nog steeds een uitleg was verschuldigd aan iemand die hem leerde
Wartaal leek een vastgelegde knoop
Een doelbewust misleiden
Doeltreffender dan de nacht
Wie het doormaakt weet dat bewustzijn bij het ochtendgloren bij een opmerking gebleven
Iets dat we wel moesten zeggen tot het gerucht van weer een afterparty
Aan de afwezigheid van een schuldgevoel tegemoetkoming
Wie hield dan niet van een onontkoombaar oversneeuwde lente
Luchtspiegeling van een daadwerkelijke kindertijd
Het bracht zelfs een beeld thuis in een verloren verhaal
Tussen lijnen zal je het echte probleem
Waarom iets doen dat al gedaan
Waarom schrijven
Ik had bij een gevoel kunnen blijven
De voorspellende kracht van een luchtspiegeling
Onweer bracht wel raad in de stilte
Armen in lucht geheven
Voor het zien van de stilte de lucht
Schouders ophalen verschuchterd tot zijn zucht
Het gaat niet vanzelf de dingen die je willen
Terugslaan doet het leven wel
Laat hem het denken
De uitvulling van een kader
De dingen vager en vager formuleren om zijn begrip voor onbegrip
Meer dan daadwerkelijk nodig
Vager en vager om toch maar buiten de lijntjes te kunnen blijven kleuren
Lucht spiegelt de leegte
In zichzelf gekeerd zag hij nog niemand
Woorden uitgerakeld door een vermoeide jaknikker
Muur tegen muur tegen muur
Nog aangewakkerd door het wakker blijven
Zijn achterdocht en onnavolgbaar als een inzicht
Bevestiging bracht het enigszins
Angst onuitputbare bron van energie
Vijand na vijand geveld in een hazenpad
Muur tegen de muur tegen muur
Bereid om te vechten voor wat het waard
Schrijven na schrijven nog steeds niet verzoend
Wie het doormaakt kan vaak niet verder dragen dan schouders mogen overvleugelen
De twee torens krukken onder een wankele droom
Opgegeven verklaringen niet plichtsbewust genoeg
Voor een gevoel strijdt men ten onder het graf
Platgetreden paden plattreden delven nieuwe loopbanen
Op papier de nek omgewrongen
Terechtgesteld een ouderpaar twee torens
Oprechte goedheid handelswaar dat daarom tweedehands belangen verloren
Het waarom terug poëzie in een rommelmarkt waar
Krakkemikkige stellingen vastbesloten hielden van
Verleden verkocht zeldzame waarden
Vandaag de dag als een ander genegeerd in een opmerking over het ochtendgloren
Iets thuisbrengen in een bezorgde handen
Plooien gladgestreken iets op maat gevonden voor teergevoelige vingersnaren
Tenminste nog iets zochten in een lied dat niet van hun gestolen
Terechtgebracht
Voorgesteld kon worden dat
Het altijd al
Twee torens
Een overstrekte vingerwijzing
Rakelings gemist
Vergleden in verlangen
Steeds standvastiger in hemzelf
Ze zag nog liever de bomen dan zichzelf verhangen
Afgunst versmolt naadloos bewondering
Sneeuwpop
Hun wortels veerden krachtiger
Angst terug
Stootte op iets groters
Het kon daadwerkelijk
Tussen lijnen paden waren
Platgetreden
Plaatsvervangend
Schaamte gewaarborgd uit de hand van
Haar hand
Schansspringend
Het gevoel
Gebochelde straten lieten tenminste toe dat enigszins zichtbaar bleef
De reden waarom skiër
Onuitgesproken de waarheid liefde
Geen behoefte stilte
Leegte oningevuld
Gladgestreken plooien vanzelf terugtrekken
Torens bouwen uitvlucht voor een tekort dat
Ook in oprecht gekaderd schrijven
Verlangen inbinden van boeken
Wartaal
Onbegrip
Sneeuwman zijn
Het gevoel oververmoeid
Van de schouders geworpen plichtsbewustzijn omdat hij was blijven staan
Tweedehands kinderdroom luchtspiegeling
Omdat hij was blijven staan tussen daadwerkelijke bomen
Onverbiddelijk ochtendgloren
Alle opmerkingen ten spijt
Zelf verder
Blijven
Gaan

Geschreven door Robijn Bodijn op 11/06/2019 - laatst aangepast op 11/06/2019

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home