De zolder van mijn hoofd

staat barstensvol.

 

Wanneer herinneringen

vloeibaar zouden zijn

liepen ze nu uit mijn oren.

Langzaam stromend pus

pulserend bij elk nieuw

te verwerken  beeld.

 

De kelder van mijn lijf

wordt gesloten voor onderhoud.

Het plafond vertoont sporen

van te hoog opgestapeld leed.

 

Ik overweeg verhuizing

naar een andere stek,

maar ik kom er niet van los;

het tuinpad gelegd

van gruzelementen,

de vloeren bekleed

met snippers kind, muren met

gedocumenteerde geheimen,

de trap bekleed met spijt.

 

Het uitzicht  op de open

parkeerplaats gijzelt mij

met gemaakte beloftes.

De kindertekeningen

op de koelkast roepen

vrolijke kleurtjes

van een nieuwe dag.

 

Geschreven door Susanna op 11/09/2019 - laatst aangepast op 11/09/2019

  • proza
  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home