In dit dorp

Slapen de mensen diep

 

In vele lagen

Boven onder

Naast elkaar

 

Ze hebben een bed

Een steen

Een kruis

 

Of ze hebben niets

Dan koele aarde

Vergeten namen

 

Hier ligt de vrouw

die met geen mens sprak

 

Wat verder de burgemeester

Van zeven dorpelingen

Een hond

Een kudde schapen

 

Geef mij een plek

Waar niemand ligt

 

Aan de kant daar misschien

Onder die boom

Ik houd me vast aan zijn wortels

In de zoete grond

 

En daar is uitzicht op een berg

 

Geschreven door Christine Van den Hove op 04/11/2014 - laatst aangepast op 09/11/2014

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home