Daar komen de ooien

Stampend door het dorp

Snuivend naar de honden

Lopen ze gekweld door

 

Geen gras geen melk

Zegt de vrouw

Die luid de kudde leidt

Naar wilde haver en luzerne

 

Laat op de dag

Vermoed ik het gulzige weerzien

Van hongerige lammeren

En vermoeide moeders

 

Nog ruik ik vertrapte munt

Vette wol warme adem

Hoor ik het krakende groen

Het sabbelen het snokken

 

Hoe ik mijn kleren ook spoel

Aan de wasdraad laat wapperen

Het schaap waait naar binnen

Legt zich neer in mijn bed

Geschreven door Christine Van den Hove op 24/05/2015 - laatst aangepast op 24/05/2015

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home