Zonder titel, onbekende meester

Terug naar het overzicht

Daarnet op straat liep ik haar nog voorbij.

Misschien. Het kan ook dat het iemand was

die op haar leek, of dat ik haar niet herkende

of zij mij niet, of juist wel

en dat ze daarom niets tegen me zei.

 

Op een dag schilder ik mijn meesterwerk,

houw ik haar indommelende lichaam

uit een blok massief marmer

en verlaat dan de kamer

voor ze wakker wordt en nog half slapend

haar eigen beeltenis aanschouwt,

alleen met haar beeld.

 

Niet nu. Soms is wachten

het wachten waard.

Wachten voor ik mijn penselen
en beitels bovenhaal,

wachten tot deze verf droog is

en ik die weer kan overschilderen.

Geschreven door Felix Sandon op 18/06/2015 - laatst aangepast op 21/10/2016

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home