Zij kon praten met de doden

Terug naar het overzicht

Zij kon praten met de doden,

haar vrienden die waren heengegaan

aan een onvervuld verlangen

en nu eeuwig slapen met de engelen.

 

Ze zag hen schipbreuk lijden

op de naalden voor de kust.

Nu staat ze elke nacht

met een lantaarn op het strand

en redt zo duizend zielen

van een veel te snelle dood

in de zee van zorgen.

 

Zo zwaaide ze ook naar mij

toen ik op het punt stond te verdrinken.

Sindsdien kijk ik elke keer

als ik de kust passeer

of zij dat is,

dat lichtje in de verte.

Geschreven door Felix Sandon op 13/07/2015 - laatst aangepast op 21/10/2016

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home