Er is een begraafplaats in de stad

die je niet vindt als je zoekt.

Vroeg of laat beland je er wel,

op een avond op de dool.

 

De graven liggen er door elkaar,

oud en jong, verzorgd en vergruizeld

en elke bezoeker weet meteen

waar wat van hem is ligt.

 

Hoe of wanneer het er beland is,

dat kan niemand zeggen.

Hoe of wanneer jij hier beland bent,

dat kan niemand zeggen.

 

Velen zijn er weggekwijnd

wachtend tot de doden

bij mirakel weer zouden opstaan,

een tweede kans gegeven.

 

Velen zijn er weggekwijnd,

hopend dat we raadselachtig

de dagen waarop zij nog leefden

opnieuw zouden beleven.

 

Er is een begraafplaats in de stad

die je niet vindt als je zoekt.

Velen troffen zichzelf er aan

en ik ben één van hen.

Geschreven door Felix Sandon op 13/07/2015 - laatst aangepast op 21/10/2016

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home