We sliepen de nacht in
Het donker door
De ochtend uit

Als we niet sliepen
Hielden we ons vast
Aan schouders en aan heupen

 

We wilden niet
Het weggaan niet
We wilden wakker blijven
En bij elkaar

 

Toch sliepen we
Het vergeten in
Het zoete onweten in
Het uitstellen van de kus

 

Nu wil ik in de zon staan
Niet naar binnen gaan
En niet voelen daar
Hoe koel de lakens zijn

Geschreven door Christine Van den Hove op 03/01/2016 - laatst aangepast op 09/01/2016

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home