ik ben mijn huis

woon in mezelf

met open ramen en zonder deuren

 

de stenen zijn mijn benen

handen vingers tenen

en tegen muren hang ik huiden als behang

 

mijn hoofd een zolder zonder pannen

een schouw van haren in de lucht

de gevel vol gewaden over

heuvel buik en rug

 

in mijn fundament

verf ik uren lang met liters bloed

zweet er tranen op cement

loop barvoets over vloeren

om er te plaveien

met mezelf

Geschreven door Sascha Beernaert op 06/02/2016 - laatst aangepast op 06/02/2016

  • proza
  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home