anno 1897

7 apr. 2021 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket

Geschiedenis zijn mensenlevens

die over de rand van de horizon vallen

mijn dode overgrootvader wordt stilaan

naamloos ook wat hij mij nog influistert

is steeds ijler mistig omdat snelheid

er doorheen jaagt het verschil meetbaar

de boerenstiel en de traagheid verleerd

 

Ik heb van de mist wat condens bewaard in een potje

maar meestal is het mist met de schijn van niets

alleen op kille dagen

ontwaar ik wat druppels van gedachten

met een vage waas achteraf

verdampt het ook met kleine beetjes

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

7 apr. 2021 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket