drempelvrees

13 sep. 2020 · 16 keer gelezen · 0 keer geliked

de presentator opent mijn kooi 

als hij mijn naam noemt en ik stap

naakt in de arena. ze kijken naar mijn kruis

 

en ik sta stram voor schut te zoeken naar mijn stem.

oog in oog met een publiek word ik een verdwaalpaal

op een eiland waar de vermiste zich nog aanmelden moet. 

 

ik ontwijk honderd ogen, het ijs moet gebroken.

geen valluik biedt een uitweg naar de kelder.

de microfoon ademt en kraakt en ploft. 

 

ze vragen minder brood dan spelen.

ergens zit een keizer die na afloop met zijn duim

beslist tussen de genadesteek en een tweede ronde. 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

13 sep. 2020 · 16 keer gelezen · 0 keer geliked