frame

Gabriel Rooms
13 feb. 2020 · 19 keer gelezen · 0 keer geliked

Twee mensen. Oud. Allebei dragen ze dezelfde trui. Rood met een oranje streep in het midden. Ze rimpelen onophoudelijk rond elkaar en rond hun mobilhome. Die hebben ze al jaren. Vroeger was er niets, alleen maar werken en kinderen opvoeden, drie in totaal. In een rijhuis. Met twee verdiepingen. Dat rijhuis. Het leven greep hen genadeloos vast. Er was weinig tijd, ook niet voor elkaar. Spaghetti, spruitjes, koffie met melk. Het ging zijn gangetje. Kinderen werden groot, gingen weg uit het huis. Andere stad, ander land, ander continent. Die kinderen, met hun dromen, allemaal weg. Ze wilden ze bezoeken. Maar wisten niet hoe. Tot een mobilhome werd verkocht een paar straten verderop. Nog geen duizend kilometer op de teller. Iedereen blij en zij waren vrij. Het huis werd niet groter, maar hun tijd was minder afgemeten. Ze zagen hun kinderen. In dat nieuwe land, maar ook op de camping in de zomer. Ze zagen Dover in de herfst. Troosteloos. Maar het deed ze niets. Ze dronken wijn in een fris voorjaar ergens in de Dordogne. Ze reden met de mobilhome potsierlijk naar de bakker in de Provence. Om croissants en baguette. Ze reden de Waddenkust helemaal af. Zeehonden, strandjutters, zandstralen. Waar koers daar zij. Tour, Giro, Vuelta. Korte broek. Fototoestel om de hals. Onhandig zwabberend. Mee met de grupetto.

Tot op een dag. De motorhome startte nog. Maar zij niet meer. Inmiddels een tienvoud van duizend op de teller. Ze keken naar elkaar. Gingen zitten in hun rijdende huisje. Ze namen elkaars handen vast en probeerden een kus. Ze waren vergeten hoe dat moest.

‘Ik van jou.’ Zei hij.
‘Ik ook.’ Zei zij.
‘Niet zonder jou.’ Zei hij.
Zij zweeg.

Nu wachten ze. Op niets. Allebei met dezelfde trui. Hij is bang haar te verliezen. Zij niet. Zij wint. Iedere keer.

Koffie, spruitjes en vergeelde levens. Nog even bij elkaar. Ze laten bijna los. Korrelen als zand dat door vingers glipt.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Gabriel Rooms
13 feb. 2020 · 19 keer gelezen · 0 keer geliked