Gammel

Vanessa Daniëls
27 feb. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

Ziedaar, 's avonds aan een gammel bureautje, de opgerookte resten van een gewezen jongeling.

Drie koters en dito officiële vrouwen later gooide hij - vermomd als eersteklas potente alpha- een, tot nader order, laatste uitgerafelde lijntje uit. Uiterààrd hapte ik toe.
Ik, de droge rivierbedding afspeurend naar een druppel tederheid. Ik, die genoeg had van de lunatieke grillen van een eerdere amoureuze dwaling.

Ik, de dwaas, nu zittend aan een al even gammele tafel. Twee meter ijle lucht tussen ons en oneindige stilte.


Hij staat op, dooft ongevraagd het licht en daarmee mijn woorden op papier.

En daarmee mij.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Vanessa Daniëls
27 feb. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked