gemaskerde doodgraver

9 jun. 2021 · 11 keer gelezen · 0 keer geliket

Handen als kolenschoppen, zwart onder de nagels en ongedierte op vinkenslag
voeten in zware zwarte bottines die stap voor stap dichter schrokken
klieft hij ritmisch door de zomerzon, de verzengende straat
zijn hoofd vooruit, nek gebogen, haren strak

Vandaag is er niemand die hem aankijkt, ze zijn bang en verbergen zich in lente
niet zijn seizoen, hoewel net dan: streken onhebbelijker en hij lijden minzaam deelt
met wie onbehouwen wacht op nadere kennismaking

Zijn wallen zijn dieper dan de Styx
ergens in zijn iris dobbert een bootje aan boord
spotvogel als kapitein

Hij dooft achteloos zijn sigaret die even een wolkje pluimt
maar laat je niet vangen door ogenschijnlijke onschuld
en wacht niet op zijn genadeloos toeslaan
eens in zijn grip is het onherroepelijk gedaan

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

9 jun. 2021 · 11 keer gelezen · 0 keer geliket