Herinneringen van een idioot

Casper Hoogenboezem
23 okt. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

M’n idiote herinnering zingt vals en kent alleen de eerste strofe.

Het refrein zijn we voorgoed kwijt.

            Spannend en opwindend geflikflooi.

            Is ze vandaag mooier dan toen?

 

 

M’n idiote herinnering klinkt als dronkenmanspraat in een triestig café.

            Had het anders kunnen lopen?

            ‘Het was een mooi meisje met blond haar.’ beweerde moeder.

 

M’n idiote herinnering is alles vergeten.

            Haar vader dronk wiskey en verkocht lingerie.

 

M’n idiote herinnering komt niet uit het hart.

            De familienaam ken ik van buiten. Haar voornaam kost telkens veel         moeite.

            Nutteloos om er op terug te komen

 

M’n idiote herinnering aan m’n allereerste laatste lief is als een onverwachte regenbui.

 

            Op 23 oktober 2018 schrijf ik net hetzelfde als op 30 november 2016.

            We zijn nog maar een klein stapje op de terugweg.

            Alles blijft.

            M’n hoofd neemt het weer over.

            Die idiote herinneringen …

            M’n hoofd neemt het weer over.

            Alles blijft.

            Herinneringen.

            Idioot.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Casper Hoogenboezem
23 okt. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked