Lengtes zes

Peter Mmm Verreth
8 nov. 2019 · 9 keer gelezen · 0 keer geliked

‘Amai, het wordt al warm daar beneden,’ hijgt ze. Ze is duidelijk buiten adem want ze is juist de trap op komen koersen. Ik kijk snel naar de klok. Het is al half zeven.

‘De avondklassen beginnen om negentien uur. Er zijn er vanavond vijftien. Eet uw broodje maar op. Dan gaan we kijken.’

Ze zet zich naast me.

‘Wat lees je?’
Ik toon haar de cover van het boek dat ik lees.
‘Hemingway, de oude man en de zee.’

‘Ken ik niet. Is het goed?’

‘Het beste. Ik lees alleen maar Hemingway.’
‘Ik lees nooit boeken.’

‘Leest gij nooit? Wat doet ge dan?’
‘Zwemmen. Ik zwem lengtes.’
‘Lengtes?’

‘Ja, baantjes zwemmen. Lange afstand. Zwoegen, afzien, doorzetten.’ Ze zwaait met haar armen alsof ze in het water ligt. ‘Ik zwem ongeveer twintig kilometer per week in het Olympisch zwembad.’

‘Twintig kilometer? Dat is gigantisch. Wat een prestatie. Dat zou ik nooit kunnen. Ik haal nog geen honderd meter.’

‘Ik wil graag ooit eens het kanaal overzwemmen.’
‘Het Albertkanaal?’

‘Maar nee, het kanaal tussen Calais en Dover.’

‘Dat weet ik wel. Ik was u maar aan het plagen.’ En plagen is liefde vragen, schiet het ineens door mijn kop maar dat durf ik er niet aan toe te voegen. Nu toch nog niet, moet ik zeggen.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Peter Mmm Verreth
8 nov. 2019 · 9 keer gelezen · 0 keer geliked