Lorca in de regen

Leen Verheyen
28 nov. 2018 · 5 keer gelezen · 1 keer geliked

in een hoek van mijn gedachten

wonen wij in buitenlucht

ademen Lorca in de regen

de winter slaapt op ons gezicht

 

we rusten daar tussen de randen

en wiegen de verloren tijd

die we delen op de oevers

van de dagen die we zijn

 

verborgen in de maanden

verdwijnen wij in buitenlucht

met Lorca op de lippen

de regen dansend in het licht

 

 

 

 

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Leen Verheyen
28 nov. 2018 · 5 keer gelezen · 1 keer geliked