Restjes

Dolomar
25 nov. 2021 · 6 keer gelezen · 0 keer geliket

mijn vel voelt als vershoudfolie 

strak getrokken over overschot van de laatste maaltijd die wij nuttigden

samen aan tafel gezeten, zwijgend, kijkend om ons heen, mijdend

we aten niet, we dronken, schonken bij en bij en bij

(bijkomstigheid: een maaltijd zonder liefde is geen maaltijd)

de niet-maaltijd bleef staan, werd koud, werd flets, bedierf

net zoals wij staan bleven enkele jaren terug en vooruitgingen

zonder stappen te zetten, stilstaan is bederven

 

Er groeit groen en pluizig wit op ongesproken woorden

tot ze niet meer te slikken zijn

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Dolomar
25 nov. 2021 · 6 keer gelezen · 0 keer geliket