Strandwandeling.

Jenny C.
1 dec. 2019 · 4 keer gelezen · 0 keer geliked

Rondzwervend in dit zandige niemandsland,

in het vale licht van een zilveren maan.

Een bries op mijn huid als jouw strelende hand,

en in't geruis van golven die komen en gaan,

is het jouw warme stem die ik hoor,

die zachtjes fluistert in mijn oor,

dat je voor altijd bij me blijft voortaan.

Maar wanneer ik, in't water, alleen mezelf ontmoet,

dan weet ik weer dat jij niet meer bent, dan een schim, voorgoed,

en rest mij niets meer dan dat deze parels van zout,

aan de deinende zee worden toevertrouwd.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Jenny C.
1 dec. 2019 · 4 keer gelezen · 0 keer geliked