supermarktvrouw

Jolien Van de Velde
11 feb. 2020 · 4 keer gelezen · 1 keer geliked

Te veel huid en het lijf
Een supermarkt
Waarin rekken langzaam leeg raken.
Soms platgelopen
een vrijdagavond voor sluiting.
In schaarste droog ik op.

In mijn gangpaden zullen nooit kinderen zeuren.
Geen fijne stemmetjes die hengelen naar
Mama, mamaaaaAAAA!
ik wil nog een snoepje!
krijg ik nog een speelgoedje?
Toe, toe, alsjeblieft. Ik zal braaf zijn.
Beloofd.

De supermarkt kreunt,
ondergesneeuwd door maten en gewichten.
Een lijf dat misschien ooit het mijne was,
Zeker nooit het mijne is.
Het seizoen is aangebroken waarin ik me hul
In kortingen en uitverkoop.
Er is maar één zekerheid over de prijs.
Ik ben altijd te goedkoop voor mezelf.
Voor anderen schandelijk duur.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Jolien Van de Velde
11 feb. 2020 · 4 keer gelezen · 1 keer geliked