Waanwereld

Aisis
4 nov. 2013 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

                        twee maal drie is vier, wiede wiede wie en twee is negen,                              richt de wereld in, wiede wiede naar mijn eigen zin.

 

Je wereld is een zootje ongeregeld geworden, verspringt bij elke stap. Je verleden haakt los. Elke dag een steekje meer. Wereldvreemd dwaal je rond in je eigen huis. Er gebeuren steeds meer rare dingen om je heen.

 

                                        ozewiezewoze wiezewalla kristalla

 

Geld glipt weg in de hittegolven van de radiator. Je gedachten muteren mee op de mirage. Weessokken horen je naderen, maken zich schichtig uit de voeten, gebaren je fluisterend toe uit duistere hoeken:

 

                            zo doet een duizendpoot die schoenenpoetser is

 

Aangevreten boterhammen kiezen het hazenpad, verschuilen zich achter foto's van volslagen vreemden uit een vergleden verleden. Dol draait de caleidoscoop van je schimmelige souvenirs mee in de rondte terwijl de soepballetjes van gisteren blindemannetje spelen in de bloempot bij het keukenraam.

 

                                              vind me dan als je kan!

 

Ginnegappend schakelt de afgeplakte afstandsbediening in de boekenkast over naar kanaal 0. Ruis op de buis, oud nieuws, van de bovenste plank. In de vuilbak onder het aanrecht haalt een cactus met wenkbrauwen van gefronst koffiedik grijnzend een rotstreek uit met je vingers.

 

                                                    prik, jij bent 'm!

 

Tussen de wasknijpers schateren enkele bevlekte vorken het uit. Vanuit de woonkamer kraait de wc-eend in zijn kolderiek luchternest je driemaal toe en ontkent straal zijn medeweten:

 

                          niemand zeggen! "kukeleku", zo kraait de haan.

 

Alles lijkt verlegd, wordt verstopt, raakt verdwenen. Iedereen is verdacht. Voortdurend. Iedereen een verrader. Elke bezoeker een indringer, bij voorbaat in verdenking. Elk gebaar van mij onwelkom, elke vorm van benadering een judaskus. Ook ik - deserteur! - heb afgedaan, ga eraan. Kruisbeelden zoeken hun heil in de zaligheid van de besteklade. Zelfs je god verloochent je.

 

                                        falderalderiere, falderalderare

 

Elk ook maar enigszins verschoven takje in het atomair uitgestalde patroon van je nest wekt achterdocht. Elke spoorloze verdwijning die je forensische blik aan het licht brengt, voer voor ontsteltenis en onrust.

 

Genoeg! Stop ermee!

 

Sleutels grinniken je koel toe vanuit het vriesvak. Beduimelde theedoeken spelen verstoppertje op de boekenkast. Ongeopende brieven glippen weg in boeken - nee te logisch! – duiken proestend onder een stapel borden. Daar zal zeker niemand ze zoeken. Zeker jij niet.

 

Stop dit spel! Deze gekte!

 

Je herinneringen spelen hun dagelijks hinkelspel met je, bakken de zoveelste potsierlijke poets.

 

STOP!

 

Je thuis is één grote wirwar van ongerijmde objecten. Je ziet het verband niet meer. Je hoofd een al even groot ratjetoe van rommel. Zelfs namen van alledaagse dingen lossen op in een kinderlijke parade van charades.

 

                                  guli guli guli guli guli ram sam sam

 

Nietszeggende memo's frommelen zich zonder aanleiding op – zomaar, recht voor je ogen! - proppen zich in een droogboeket, net zo verdord als je geheugen.

 

                                                   1-2-3 piano!

 

Je keert om. Niets beweegt, of toch? Nee, niets. En toch is alles weer veranderd. Vergeten is de camouflagetechniek van de vijand die je besluipt.

 

Schipper mag ze nu eindelijk overvaren, ja of nee?

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Aisis
4 nov. 2013 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked