Lezen

reeks ongeoorloofde dingen

de soep bevetten met carl orloffgebraad xylofoon identifische resonantie is de idee van alle artiesten ik ben terug naar mijn boerderij daar leeft het verleden de struiken zijn er gevet met jaren in plaats van plaatsen en nu ga ik weg van een concert nu gebruik ik mijn herinneringen als gedachten nu construeer ik een brug op een zandkasteel de toekomst komt de muze tegemoet slaafs haar oordeel als idee etymologische referentie is voor muze dan is muziek eigenlijk een pentagram met arche verwisseling stijl insinueren zonder een viool te vragen mijn boerderij verteert de ondergrond Wil is geen wetmatigheid maar een permanente eigenschap alles vergaat, zelfs dit gedicht lees het en onthoud het, zo creëren we de overgang van muze naar arche voor babylon waar mijn boerderij ligt omdat ze daar niet wil liggen permanente overgang twijfelen tijdens het leven categorizering imperlatieven nu eet ik van andermans sandwich onbewust kietelen  kietelen aan het keurslijf van zijn opmerking het schuldgevoel van vergeving vergeving is alleen, dat volgt daar uit dat woord van Jezus staat ergens alleen tegenover alles wat wij niet voor mogelijk achten te dichten ik begrijp U ik eet graag van andermans sandwich in een permanente overgang zo kan ik zijn vrouw stelen maar achterdocht is geen vorm van originaliteit als niemand zegt wat zijn probleem is kan ik hem niet begrijpen de boer de bemesting van de amazone lijdt onder een vergaande irrigatie verhaalsverbondenheid het leidt allemaal naar diefstal van verdienste tentenkamp tijdsgeest en nu herhaal ik woord broodje omdat de tijdsgeest zichzelf wel kan herstellen in een tentenkamp, gezien een tentenkamp zichzelf niet hoeft op te zetten eigenlijk ook niet nu mag ik van gedacht veranderen?  mijn autonome programmering loopt niet vast op het woord onderwerp maar, het verbod op associatie in de tuin van Eden heb paaltjes ingeperkt met augurken om de pekelharing in de middeleeuwen tegemoet te komen in een waalse beek zo, dat mag niet van mij patroonschetsen eindelijk woorden zonder muziek , een spatie dus eigenlijk en nu herhaal ik het woord broodje, dus, ... ik eet regenwormen dan opereer ik de dichtkunst nu verlaat hij zijn boerderij pas is poëzie de tweedeling van dit land behoudt het evenwicht op spelfouten blijf altijd bij je eerste gedachte zo ben ik gestorven zo onmogelijk is het leven overgang verzekerd personificatie associatie zonder inhoudelijke band een adjectief als oordeel het gevolg van ingehouden trots is een ongeoorloofd denkvermogen  ik weet dat ik overweeg dat denken is eindeloos en leidt tot sterven anderen becomplimenteren mag altijd hetzelfde onderwerp   India nastreven strubbelingen genereren in mijn taalgebruik elementair de oplossing het adjectief van het oordeel doel is geen onderwerp ik moet ze niet kopen ik ben aan het spelen ik ben aan het spelen, India, ik was aan het spelen je kan niet spelen in India want, India is vast geroest biefstuk mijn speech kent geen aanhalingstekens sandwich eet een broodje en dat speecht voor zichzelf is dat een goeie reclameslogan voor de volgende? samenhang samenhang dicteert de wet ik wil dat niet mag ik gewoon een broodje? lossen vraagtekens strubbelingen op, want als mijn bedoeling met taal zou spreken was ik nu al tot spreken veroordeeld dt dictum theoriem latijn weet het eigenlijk mag dat niet subtiel taalpurist resultaatsvoortrekker discipline de kust is veilig maar wordt gewoon onderbroken ter hoogte van Rusland mijn speech kent geen aanhalingstekens, Winston Churchill de macht van volledigheid schenk ik U iedere keer opnieuw duurt de nacht langer lijstvogels bescherm ons van die witte vlek meester, ik ken nog steeds het verschil niet tussen uw aanspreektitel en mijn thuissituatie, is dat een probleem? meester Holland Zwart, Wil vraagt of hij nu mag gokken dat een ontbering van het geheugen de kleur wit heeft? ik speel met beweging ik dartel het lot ik kaart op associatie ik open een debat Mijnheer Heerschap, over mijn dood heerschap de kans bestaat dat kans mij zal beteugelen nu ik met beweging speel Ik speel nu met beweging goeddunken hersenen mits het goeddunken van mijn hersenen heb ik een goede dag vandaag   Volzin staat tegenover woord in de blinde man die enkelvoud wou zien.  Partiële waarnemingen bevestigen een deskundig verhaal. Detective is een banale uitdrukking Maar! Ooit het meest uitgestelde woord ter wereld "Ik houd U" En dat vinden wij romantisch; ware het dat wel de heer van de hemel ons gezegd heeft dat dat slechts zijn tussenverblijf is, wil ik nog steeds verhalen wat hij daar meemaakt wanneer hij evidentie bestreelt met lokveren haren die bepalen wat Jezus moet dragen die dag De avond Ze hebben mij daar nodig Dat mag niet van mij. Evenwicht is een koud kunstje  Moet dat mooier op het bed? Twee uitersten mijn trots en ik. Wanneer moet je het mooier doen, ding, wanneer je alleen bent of samen? Verplichting zal U antwoorden Ik ken mijn vijand Al Al Ongeoorloofd, de beslissing dat volledigheid samenhang zal bepalen Wanneer voor de laatste keer interruptief on voor het woord oneindig verschijnt, zie ik de blinde man terug in variatie, een pretpark voor volwassenen hier mag de hemel niets over weten over mijn dood heerschap nu is de wereld vrij en ben ik dakloos

Robijn Bodijn
16 1

Een goed advies

Als je alles begrijpt verlies je het moreel onderscheid dat bedoeld was als je verdienste voor dit proces. Als ik zou beginnen met een opener, dan zou de ontvangst concluderen dat het resultaat weerlegbaar is geworden. Ik opteer geen van beide omdat inherent gevoel is toegestaan als operator om de mate waarin je lichaam natuurlijk interageert met de lucht het verschil in bezieling chronometreert tot het laatste is vereffend. Dan kan je ademen. Beschreven proces is nog altijd het enige dat automatisch communiceert wat de noodzaak van bestaan is op het moment van de eerste inhalering. Dan begint het kind te wenen omdat hij de potentiële woede van zijn ouders kan ervaren als hij dat niet doet. Ik omschrijf dit als zinloos omdat je met een knipoog ook een vroegtijdig gebrek kan toewijzen aan de keuze van het moment om iets te doen en iets niet te doen. De verdienste keert terug als een onderbreking van de eerste inhalering waaruit denken resulteert. Daar ben ik in dat geval ook schuldig aan. Een gestandardizeerde uitdrukking is dan het eerste wat het kind bereikt op het moment dat zijn filosofie hem bereikt. Het geheel is een proces bedoeld om te weerhouden dat nieuwe wereldzielen met hun emotie na de adem ogenblikkelijk een nieuwe wereld zouden creëren. Filosofie is bedoeld voor het creëren van een nieuwe wereld, omdat poëzie nalaatbaar is in de doordrenk. Dus ja, we bevinden ons in een proces van weerhouding dat onnatuurlijk is geïnstalleerd omdat evidente waarheden slechts een introductie vormen tot de taal. Het uiterste is dan nog een goed advies dat het leven van een kind zal bepalen als het meest gunstige dat hem of haar ooit overkomen is.  

Robijn Bodijn
17 1