Lezen

Een half woord

"Ik lees niet meer", zegt de vrouw aan de toog van het café. Ze kijkt naar de man die aan het tafeltje bij het raam een boek leest. Wat leest ze niet meer? Geen boeken? Of tijdschriften? Geen bijsluiters van geneesmiddelen? Geen ondertitels?  "Het weer is halfweg", zegt de man die naast de niet-lezende vrouw zit. Haar man, vriend of een kennis. Hij heeft niet gehoord wat ze zei. Denk ik. Omdat hij over iets anders begint. "Halfweg. Want de mensen komen af en toe naar buiten, maar ze gaan alsmaar meer binnen zitten." Hij neemt een kleine pauze en drinkt van zijn koffie. "Hier zitten we ook binnen, maar we moeten eerst naar buiten. Van al dat binnen zitten hebben ook zo veel mensen de griep. Dat zei die viroloog in de krant.” Ik dacht, nu gaat hij hoesten, maar hij deed het niet. "Kranten wel, maar dat is eigenlijk geen lezen", zegt de vrouw, terwijl ze de krant neemt die op de hoek van de toog ligt. "Je kijkt naar de koppen, de foto's, de prentjes en af en toe lees je een zin. Dat is geen lezen", herhaalt ze. "En dan weten dat ik vroeger zoveel boeken heb gelezen." Ze luisteren maar half naar elkaar. Toch vangen ze flarden op van wat de andere zegt. Het is een wonderlijk gegeven. Misschien zijn ze al lang bij elkaar. Dan heb je maar een half woord meer nodig. Zelf heb ik ook de neiging om overal boeken mee naartoe te sleuren. Pockets die in de achterzak van mijn broek of in de binnenzak van mijn jas passen. Bij het kopen van een nieuwe jas is dat de eerste aftoetsing. Geen binnenzak? Sorry jas. Deze is voor iemand anders. Waarom de mevrouw niet meer leest heeft ze ons niet verteld.

Rudi Lavreysen
4 0

Mijn woorden

Kwijnend geweld en gejank van mijn woorden is wat er van mij zal overblijven   Misschien drijven ze nog boven voor je ogen worden ze door jou ooit nog scherp gelezen of gehoord   Ik nestel me als een gewillige hond naast het rafelend tapijt vol bedwantsen   Ik schrijf en laat mijn jammerklachten nazinderen in een grachtengordel vol modderstromen   Met slijkpoten sluip en schrijf ik voort Ik schud mijn vochtige huid uit   Ik vergeet mijn te veel aan letters te schrappen krab de jeuk uit mijn vel   Ik tracht het onbegrijpelijke te vatten gesluierd in weelderige zinnen   Als een schaduwkind slenter en strompel ik naar een broeierige literaire broedplaats   Mijn woorden worden er het leven in gelokt verknoopt met beeldrijke en goede bedoelingen   (Ik blaf er naar de maan)

Geert Herregodts
2 0

The next one might

You give the best of yourself For a boss who doesn't care about your health Every morning you see the boy dissapear The mirror shows fear Fear disguised as worries Worries disguised as obligations Obligations disguised as expectations Expectations disguised as dreams Dreams exchanged for stability   If this paycheck doesnt bring you comfort or joy The next one might You wake up, wash your face, get in your nice car Well, at least you go to work in a nice car, you know? So everyone can see how nice of a car you are But if this nice car doesn't bring you comfort or joy The next one might And if that car doesn't bring you joy The next one might  

Stelselmatig
6 0

Verlangen

kale bomen - ik laat het zachtjes sneeuwen achter mijn ogen 

Margaretha Juta
7 0

Reach Enlightenment 2

Random lessons: - To stay anchored in my own energy; Both feet being rooted to the floor.- To trust Jesus with my life and worry not.- To be in the here and now.- Fear comes from not knowing the unknown.- Detach from the outcome.- Let go of things you cannot control.- We get out of control, trying to control, what we cannot control.- God notices your small efforts, big crowds can never awknowledge.- Do not play fear-tactics.- Use a bubble around people keeping their energy theirs; They create their life.- The enemy uses fear, doubt, intimidation; The enemy is a liar.- The enemy is all bark and no bite. He seeks who'm he can devour.- Don't be defeated in the mind.- Protect your peace.- Give no room to the enemy.- Blessed by our enemies.- I talk how big my God is, not how big the enemy is.- I speak faith over fear.- Life is a mirror; Save someone, get saved. Hurt someone, get hurt. Have a good heart.- You cannot change people; Love them or leave them.- You allow what you tolerate.- Do the right thing even when not anyone watching.- Being humble get's us exhaulted.- Love them or leave them; Somtimes work on self instead of changing others.- Love isn't something we have to chase; We must attract. Turn within. Find your roots.- Even in a relationship, to have your own life. Self care must be applied in partnership.- Repent from sins. Take responsibility for own actions.- Own safety first, like in an airplane; First put own oxygen mask on before helping others.- Self acceptence.- You overcome evil by being good.- Despite; To love them anyway.- Love pays out.- Investing in self pays out.- Taking out the trash, pays out.

Daniël Bakker
0 0

Het kloppende hart in het klokhuis van een stoofpeer

Schrijven is schaken: iedere geplaatste pionin de vorm van een woordbepaalt zowel de grenzenals de mogelijkheden van het volgende In die zin kan schrijvenniet volledig vrij zijnHet werkt in retrospect,met terugwerkende kracht kan jewoord na woord weer afpellen -tot mandarijnsegmentenhet kloppende hart in het klokhuis van een stoofpeer,hele, tollende werelden die samenkomenin de geopende palmen van blozende rozen.  In die zin is het ontvouwenvan een tekstdeterministisch;de tekst in volle glorielaat zich dicterendoor het eerste woord,en daarachterde eerste impulsdie aanzet gaf tot schrijven. Die impuls kan een traan zijn,een tranendal - een watervalaan woorden, scheuten pijn of groeiom vervolgenswortel te schietenals klanken: losstaandeen onlosmakelijk verbonden lettersals kralensnoeren gerijgddoor mama's zachtere handen.  Ik kan het daarom niet laten,een pion te plaatsenal moet ik me niet haastende pionnen vallen vrijgevig uit de lucht- ik vang ze op zoals ze komenen leg ze tevreden in mijn handen

Aerin Thijs
17 0

Reach Enlightenment

Random lessons: - When in fear, either seek help or face the lion. Facing the problem is 90% mock charge.- The universe is fór us, so instead of being paranoid, be pronoid.- All evil works for good for those who'm love the Lord.- Verbalise positive for a positive life. Speak trouble and attract more problems.- A tool against negative voices: Stay grounded with your feet on the floor in the here and now.- You become what you speak. Speak uplifting, I am beautiful, I am kind, I am talented.- You move towards your most dominant thought. I am love. I am healed. I am strong.- Keep your karma clean by biting your tongue, not react. Stay kind or silent, for example.- Love yourself; Sounds easy, but take every day some time to make 'you' happy.- Don't drain yourself giving all your time, energy, love, heart away. Give to self.- Work on self for a better life. Change our thoughts and change our life.- Depression? Faith; What goes down must come up. Try be thankful for little things.- Stop self critique. Be good to yourself, treat yourself really, really good.- The better you treat yourself, the better you treat others.- Turn the other cheek. People maybe have problems they have, be kind.- People merely love you at the level they love themselves. They never had it, cannot give it.- Don't give other people control over your emotions. You must control how you feel.- The only way to get rid of darkness is to turn on the light.- For better relationship and a deeper love, start with self. Invest in self.- Jesus also loves you if your angry.- Don't let people spike you with blame for you reacting to their abuse. = Gaslighting.- Love yourself enough to walk away from situations or people harmful to us.- Quit smoking isn't just quit smoking. It is creating new path ways to deal with stress.- If you feel alone, God and you are the majority. Him being for us, who can be against us.- Prayer has scientificaly been proofed to change our brain.- Our thoughts determine our reality; Be deaf to the negative.- Let negativity slide off like a Tefal pan, let it fall on deaf ears making them die stillborn.- You decide what you dwell on; Trash? Drop it imidiatly, like a catheter. Release toxins.- Believe in yourself, faith like a mustard seed can move mountains.- Famous people have put in continious effort. Want fame? Work and live your passion.- Life is energy. You attract what you constantly think about.- You can not fix someone, or be responsible for their life, thoughts and actions.- Love them or leave them; To not confront people with their mistakes. Grow compassion.- Being thankful is the best thing ever to do. Be thankful.- It is possible to leave the ghetto and reach modern life, wish it and take one step at a time.- The only way to stop an addiction is if it's done voluntarily.- Where focus goes, energy flows. Focus on problems, attract problems.- Want to change your life? Change starts within.- No sin too big for God not to forgive.- Never ever blame yourself. Your self hate you attract through others.- Change your thoughts, change your life.- Believe you are worthy of a better life.- Don't settle for less then you are worth.- Be mindful what you believe. Never talk negative, talk your beautiful and you move there.- Being rich is a feeling, not a destination.- Happiness should be the journey, not the destination.- Don't live for applause. Clap for yourself.- Painful situations aren't to punish us, but to shape us.- Don't seek validation from an outside source. People change. People withdraw.- Believe what God says about you: You are a master piece created in the image of God.- Learn to accept your piece of the puzzle. Each has their own uniqueness, find yours.- Each minute spend complaining could be spend building ourself up.- Living in survival mode? Trouble is temporary. God pays back double for what you lost.- The bigger the level, the bigger the devil.- Validate yourself. God sometimes isolates His chosen ones to deepen their faith.- God loves you including flaws. Jesus loves like no man on Earth can.- Not anyone can hurt us; The only enemy you got is your own karma.- First fill your own cup until you overfloweth. From an empty cup they cannot drink.- Try and connect to your own roots, not giving other people control over your emotions.- You are responsible for how you respond or react; Let them.- What you believe about yourself, you attract.

Daniël Bakker
0 0

Naar zichzelf verwijzend

Ge ziet spoken. Een proper huis is wat ik u dicteer. Alles wat mijzelf niet aanraakt, laat ik afvallen in uw aanwezigheid. Ik ben schijnheilig, ik reflecteer uw zelfbeeld. De zakdoek knoopt zich om mijn rechtervinger wanneer ik aan zelfliefde denk. Ik borstel het stof van mijn kas en opereer de armaturen, ze liggen vast. Ze zijn bepaald in de geest van arme mensen die een middel moeten nastreven. Ze zijn kinderen van de goudvissen die ze zien.

Dani Van de Woestyne
7 0

BIJEN BONKEN BLOEMEN (NovemberVers, opdracht 4)

Zo de beren broodjes smeren zo de bijen bloemen bonkenzo zal ik mijn liefje erennaar zijn bolle lippen lonken In ons aardse paradijsbak ik zoete peperkoekpluk een roos, soms een radijsbruine anjers in z’n broek Met de zon achter de kimmezet ik het tentenkamp weer opzal zijn steunpaal weer beklimmenkrijg alras een rooie kop Zout op ’t tipje van z’n tongzilte boter op z’n buiken op het slagen van de gongis dit geile liedje uit. Pieter Van der Schoot Foto: Charles J. Sharp, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

Pieter Van der Schoot
5 0

naksos

  zie, het wezen helemaal alleen   zijn de paarden niet meer verschenen   gaandeweg opgegeten arme paarden door een naar een lichaam met de ziel er nog in  hongerende medemens   die betaald werd  waar niemand bij keek    of hoorde dat het verbrande geld in de verkeerde lade had gelegen   al die tijd onder het wezen in zijn bordkartonnen mantelpak  

Eliot Blohm
5 0

niet slapen

Het begint met vruchtvlees, altijd met pulp, je moet het schudden, schudden roep je naar het oppervlak. Dan een aangewassen vorm in het gras, het ligt plat, het gras ligt plat tot de vorm te groot voor je wordt. Het laat een rand achter die traag oplost, je ziet ze verdwijnen als je maar lang genoeg kijkt. Wie slaapt mist het hoogtepunt, niet slapen vooral niet slapen.  

Pieter Kesselaers
22 2

Addressie is een gave

Er zijn veel dingen gezegd over de aanmerking van mijn woonplaats in het landschap. Eén: het is een rots geworden vandaag. Uit de boer van de klif is geboren zin voor herhaling. Yoghurt eten naast de regenboog en garnalen met versgemalen gras, plus Macaroni De Hoofdstad van mijn bord. Ik zal vannacht de hoofse liefde bedrijven. Met een barok schilderij wedijveren is nu de intentie van periodisch denken De wenteltrap leidt in de Kerk naar de zonde Een zwart doek valt over je heen. Je zit nog altijd confituur te eten met je zielepijn in een klepel van gesteven detail.

Dani Van de Woestyne
9 0

In meanderende witruimte

lege regels treden naar binnenworden beschilderd door vergoten dallen tranendie me aanmanente trappelen en stromen door hun waterenin schoolslag zwem ikgehoorzaam naar de bronvan al wat het leven niet laten koneen middernachtvlinder strijkt neerop de contouren van een rotsomgeven door bakens licht en bladeren, snerpende stralenlanden doet zeop gevoelige snarenmijn handen neemt ze in de hareen maakt een kommetjevoor al het waterdat ik alleen niet kan dragen voortaan vallen haar vleugels openin meanderende witruimtedruppels vallen één per één op lege regelsspelen met inkt die er al stondschrijven vergt zwemmen, hoor ik gefluisterd wordennaar de bronvan al wat het leven niet laten kon

Aerin Thijs
15 0

Nachtvorst

eerste nachtvorst - op tafel bij het ontbijt een vaas chrysanten

Margaretha Juta
10 1

Die periode van het jaar

De periode van het jaarWaar de opritten groen uitslaanHet puntje van mijn neus roodEn mijn vingers net spierwit Waarin de spinnen de brievenbussen versierenDe regendruppels de spinnenwebbenDe mensen hun gevelsHun donkere huizen, bomen en pakjes  De mist hangt laag vandaagHult alles in een laagje mysterieMysterie, vocht en kouMaar gelukkig ook in licht.

annakdotes
4 0

Muze

Jij verhoudt je als een symfonie tot een sonate, als champagne tot crémant, als poëzie tot proza   tot al wie ooit als muze in aanmerking kwam. Zal ik jou dus Melpomene noemen? Euterpe, Urania, Terpsichore, Thalia, Erato, Polyhymnia,   Clio of Calliope? Jij kent je rol, legt mij een volmaakte opsomming in de mond.

Ingemar Spelmans
10 0

Een kop thee als de nacht valt

De uitnodiging viel die ochtend in de brievenbus. In sierlijke letters stond er:geachte mevrouw, u wordt verwacht op het landgoed sobory op 10 december aanstaande om 20 u . Deze uitnodiging tonen bij de ingang. Elfriede kreeg het ijskoud: nee, de geschiedenis mag zich niet herhalen! Dacht ze 

amanda allesie
9 1

een kerstgedicht dat iedereen begrijpt

wanneer het koud wordt aan je vingers en je tenen wanneer het buiten wit wordt, het kraakt tussen de stenen wanneer de lichtjes aangaan aan de ramen en op straat wanneer iedereen je met knuffels om de oren slaat dan is de tijd gekomen van samen liedjes zingen, er 's avonds over dromen, en je met vrienden te omringen we wensen je dit jaar alles wat je maar kan wensen vooral veel vreugde en geluk, een eindeloos gebaar voor alle lieve mensen

Pieter Kesselaers
17 0

Een Schitterend Wit

          Ik heb een boekje gelezen.           Boekje.           77 pagina’s. A-5 formaat. Lettergrootte 12, op zijn minst. Gewicht: 100 gram. Zelf gewogen. Op de keukenweegschaal. Wat voor iemand ben je wanneer je boeken gaat wegen op je keukenweegschaal?           Het paste precies in de zak van mijn jas. Ik stapte de tram op aan de beginhalte, eindhalte voor wie van de andere kant komt. Ik ging zitten en sloeg het open.          ‘Ik reed weg. Het deed goed. De beweging deed goed. Ik wist niet waar ik heen zou gaan. Ik reed gewoon. Ik was gegrepen door verveling, ik die me anders nooit verveelde was gegrepen door verveling.’          Veel ikken, vond ik. Het voelde alsof ik die ik was. Reed ook ik immers niet weg? Dat deed goed. Ook ik was vertrokken zonder doel. Strikt genomen wist ik natuurlijk wel waar de tram naartoe zou gaan, maar een bewust gekozen bestemming, neen, die had ik niet. Waarom deed ik dat? Misschien wel gegrepen door verveling. Zou best kunnen, terwijl ik me anders nooit verveel. Ik weet niet hoe dat moet, je vervelen.           Vast zijn er onderweg mensen de tram ingestapt. En er ook weer uitgegaan. Dat moet haast wel. Ik heb het niet gezien. Ik reed mee met de man in het boek. Die reed met de auto zomaar nergens heen. Tot hij niet meer verder kon. Hij sukkelde een landweg in, raakte vast in de modder, kon niet meer voor- of achteruit. Toen begon het ook nog te sneeuwen.          De man stapte in het donker het bos in. Waarom doet een man zoiets, hulp zoeken in een donker bos in een barkoude winternacht? Hij wist het niet, hij deed het gewoon. Mensen doen vaak dingen zonder precies te weten waarom. In dat aardedonkere bos komt een licht hem tegemoet. Een wit licht. Geen gloei- of spaarlamp, geen lantaarn of kaars, geen mens. Gewoon een licht. Een omtrek, een schijnsel. Een schitterend wit licht.           Als u wil weten wat er dan gebeurt, moet u het boek maar lezen.            Aan de eindhalte, de beginhalte voor wie aan die kant opstapt, zat ik helemaal alleen op de tram. Het boekje op mijn schoot. De bestuurder liet me. Misschien had hij me niet gezien. Misschien zitten er wel vaker oude mannen of vrouwen met een boek op hun schoot op zijn tram. Mensen gegrepen door verveling die zomaar even nergens naartoe willen gaan. Misschien leest hij zelf graag een boek. Dan weet hij dat wie leest liever niet gestoord wil worden.           Een Schitterend Wit.           Zo heette het boekje. De naam van de auteur is Jon Fosse. Jon. Niet John, zoals ik lang heb gedacht. Dus ook geen Amerikaan. Ik weet niet waarom ik dacht dat Fosse een Amerikaans schrijver was. Jon Fosse is een Noor. Hij is een jaar jonger dan ik en won enkele jaren geleden de Nobelprijs voor Literatuur. Ik dacht altijd dat die prijs alleen maar werd toegekend aan schrijvers van dikke boeken, turven van een kilogram of meer, met zinnen van twee tot negen pagina’s lang waarvan de kop zich ergens in het midden bevindt en de staart vooraan. Ingewikkeld, moeilijk, erudiet. Dat je als lezer zegt: Wauw! Wat is die mijnheer of mevrouw slim! Wat heeft die de materie tot op het bot uitgebeend! Wat heeft die die vertelling mooi gestileerd! En zo meesterlijk verwoord! En dat Bob Dylan daarop dan de uitzondering was. Al begrijp je daar vaak ook veel niet van.          Jon Fosse schrijft in korte, haast kinderlijke zinnen. Droog. Mededelend. Soms een vraag, wel met een punt achteraan, geen vraagteken.          ‘Ik zeg: wat wil je van me – en de gedaante geeft geen antwoord. Ik zeg: wil je dat niet vertellen. En de gedaante zegt: ik kan het niet vertellen. Ik zeg: waarom niet – en de gedaante geeft geen antwoord.’           Toen de tram opnieuw de plek bereikte die voor mij beginpunt was en voor anderen het einde, had ik het boekje helemaal uit. Ook op de terugweg zijn er vast weer mensen ingestapt en ook weer uitgegaan. Dat moet haast wel. Ik heb het niet gezien. Ik heb de tram nergens halt weten houden. Weet niet wanneer we onder de grond gingen en er weer bovenuit kwamen. Vraag me niet of het geregend heeft of de zon geschenen heeft. Ik weet het niet. Ik was gewoon een man in een donker bos op een koude winternacht die het licht gezien heeft. Een schitterend wit licht.           Een schitterend boek.           Boek.

Erik Herbosch
10 2

probatio

hoe veel heb ik geschreven hoe veel staat er geschreven   elk woord een spiegel elke zin een foto   we ontkomen niet aan wat er niet staat ook al willen we dat het er staat   en proberen we  en proberen we wordt er geprobeerd

Hans Van Ham
8 1
Laad meer ...