Een normale dag
Ik zie een vrouw met een hond Een mama die haar baby niet verstond huizen met kleine ramen Een wei met hanenAanwijzingsborden Mijn schaduw die groot begint te worden Haren die vliegen in de wind De kat die dat vogeltje verslindEen grote kale boomWaarom is het leven zo ongewoonEen steen Iedereen danst er om heenOpeens stokende lucht in mijn neus Ik voel mij een reus De zon die schijnt in mijn gezicht Weet je ooit komt er een einde aan dit gedicht Een motor met vieze uitlaat Een oog dat bijna niet opengaatMijn rug die pijn doet door mijn zware boekentas Nergens het bespeuren van een plas De duistere lucht Iemand die kuchtIk ben er bijna En voel de aanwezigheid van alles dat bestaatIk doe mijn ogen dicht De gelaatsuitdrukking van mijn gezicht Ik doe de deur openEn kom naar binnen gelopen Zo moe als iets Maar het is niets Zolang ik maar in mijn safe house ben en niet zoals een diertje vaak ik een of andere ren We sluiten af met een lach Van een hele normale dag