Anne van der Wouden

Gebruikersnaam Anne van der Wouden

Teksten

Vrouw met mand (schilderij Floris Jespers)

INDABA Wie heeft het gezien                                                                                                                         hoe groot de schaduw is van wat je draagt                                                                                      welk gewicht in de schaal maakt                                                                                                      dat je plooit                                                                                                                                      in een schaars moment van onoplettendheid Wie zal het zeggen                                                                                                                          hoe ver nog tot aan de zonsopgang Want niets,                                                                                                                                      niets doet af                                                                                                                                      aan de glanzende souplesse                                                                                                            in elegant gewaad                                                                                                                        de donkerte van je slangenhuid waar                                                                                              je ziel zich in verschuilt

Anne van der Wouden
0 1

VLOEDLIJN

De zee gaat ver rimpelt en vloeit me vrij Ze ebt van me weg, onthult brakke grond en dat wat ik achteloos raapte en vond Dan jaagt ze haar schuimende koppen vooruit en dondert en raast blaast zout op mijn huid en blust elke brand Ik eet uit haar hand volgt haar getij hoe ze rolt en rust hoe ze ademt in mij  

Anne van der Wouden
0 1

BOOMLANG

Jouw hand die in de mijne past houdt me vast, stevig vast en trekt me langs het kikkergroen naar zomers vol van veel te doen, sleurt me door de waterplas en drukt mijn vinger op het glas. Hij wijst naar de kastanjeboom die poederwit en oud en loom winters lang op je wacht. En krakend zacht hou ik hem vast de boom met scheuren in zijn bast.    

Anne van der Wouden
0 1

Opleiding

Publicaties

Prijzen