het terras
Vijftien vierkante meter terras. Lode was gaan kijken naar het appartement en dat was het enigste dat hem was bijgebleven. Het terras was dan ook uitzinnig groot. Met een betonnen balustrade die neo uitschreeuwde en waar klimop poëtisch zijn plek zocht. Hij zag zichzelf fungeren op dit terras. Hij was namelijk de laatste tijd heel melancholisch en tegelijkertijd heel optimistisch en toekomstgericht. Hij had een plek nodig waar hij zijn verhoopte succes zou kunnen vieren door te mijmeren over de levenslessen die hij heeft moeten doorstaan alvorens dit succes te bereiken. Lode had namelijk besloten dat hij eindelijk succes zou boeken. Hij had vele jaren verloren door geen succes voorop te stellen. Hij vroeg zich wel af of die onwetendheid ook als levensles kon beschouwd worden.