Het aanraken van de wastafel
Ik hou ervan hoe heerlijk koel de nacht Hoe mijn gordijnen dan zachtjes deinen
De passen volgen van de bries
De glazen fles op de vensterbank speelt verstoppertje
Het zwart katoenen gordijn krult om haar hals
Mijn zomernacht is een stilstaand beeld
Kijkend naar mijn onaangeroerde bezigheden wacht ik
Ik wacht
Omdat ik mij tijdens zomernachten de illusie maak
dat wachten gelijk is aan pauzeren
Nachten waarop sirenes je op kiep
staande raam inwalsen zoals ze dat horente doen: ze laten niets dan onverschilligheid na
Een nachtelijke zomerbries raakt -
zoals ook de dood van een verlopen kennis
dat kan -
het venster, de bloempotten op de vensterbank
en de wastafel, maar niets méér