Die nacht dat het gebeurde...
Bonk…!
Met een ruk schiet Noa wakker. Ze stapt uit bed en loopt naar de trap. Shit denkt ze als ze haar moeder onder aan de trap ziet liggen. Ze gaat naar beneden. Als ze beneden komt hangt er een vreemde geur, een zure en felle geur. De geur van drank en kots… Verdomme mama denkt ze. Ze neemt haar moeder mee naar de keuken en schenkt een glas water in voor haar. “Je weet toch als je gedronken hebt je nooit met de auto mag rijden” zegt ze als ze de autosleutels in haar handtas ziet. Haar mama brabbelt iets en valt dan als een blok in slaap. Noa besluit dan ook maar om weer naar bed te gaan. Morgen zien we wel… De volgende dag word Noa wakker en gaat ze naar beneden. In de keuken ziet ze het glas water nog staan maar haar moeder is er niet meer. “Ze zal waarschijnlijk naar boven zijn gegaan” denkt ze. Ze haalt de post uit de brievenbus en ploft op de bank. Ze neemt de krant uit het stapeltje post en begint er in te bladeren. Plots stopt ze bij een artikel die gaat over een jongen die gisteren zou omvergereden zijn door een dronken bestuurder… Noa houd haar adem in. De straat waar het is gebeurd ligt vlak bij hun huis. Noa denkt aan haar moeder die nu waarschijnlijk haar roes aan het uitslapen is. Ze trekt haar jas aan en besluit de plek van het ongeval te gaan bekijken. Ze neemt haar fiets uit de garage en vertrekt. De plek is afgezet met politielint en er lopen mannen met witte pakken rond. Ze vraagt aan een agent wat er gebeurd is. De agent zegt dat er vannacht iemand omver gereden is. Ze denkt terug aan het artikel… Zou het echt haar moeder zijn geweest of beeld ze zicht dat maar in? Ze stapt op haar fiets en rijd naar huis.