Rouw
Mijn hart klopt nog wel. Alles doet het. Maar het voelt afgestorven.De pijn in mijn hart is ondraaglijk.Ik probeer het weg te drukken, en te verstoppen, zodat ik enigzins kan leven.Maar het lukt niet. Het klopt niet. Het klopt gewoon niet.
Waarom? Waarom? Waarom?
De woorden die ik kende, volstonden niet. Om mijzelf te begrijpen of om te zeggen wat ik voelde. De woorden die iets over mij te vertellen hebben. In mijn binnenste begreep ik het maar al te goed. Het is een taal zonder woorden. De waarheid van mijn hard.