rothko
het onbekende
herkent me
herkent in mij
de onbestemdheid.
het absorbeert
zuigt
uit mijn lichaam
naar het binnenste van
de uitgestrektheid.
neemt me mee naar
waar ik de vorige keer
niet was geweest.
ik vroeg mij toen al af
waar het was.
in het raakvlak tussen
wervelstorm en
tastbare stilte.
was jij het?
