Katleen Loos

Blakend

Getsjilp in de ochtend van een nieuwe dag, die wacht als een onbeschreven blad, blanco en barstensvol verwachting.

Voyeur

Veilig verstopt achter je verrekijker Volslagen vreemd, maar met veeleisende blik. Ik verkies mijn kop in het zand te steken. Vloeibaar verdwijn ik.

Katleen Loos

24 1

Ik kan jouw schaduw niet ontlopen

Je draagt de maan nu in je benen, Niet vergrijsd maar plots verdwenen. En op de tippen van mijn tenen, Tracht ik je voetzolen te vullen. Ruim omringd door al je spullen. Moet ik je opnieuw verzinnen, En ik wil eraan beginnen maar er schiet me niks te binnen.

Katleen Loos

10 2

Aan de horizon bengelt een touw

Je ligt in foetushouding op je bed Het leven lacht je blozend tegemoet De zon spreidt over jou haar gouden net En troost je in een herfstwarme gloed Rijg de jaren aaneen tot een roze sjaal Rol je in het wollen deken van de nacht Littekentjes van garen kleuren je verhaal Morgen is een nieuwe dag, slaap nu maar zacht. Blijf gewichtloos drijven in het oneindige blauw Aan de horizon bengelt een touw. Wij houden het vast.

Katleen Loos

0 0

Landlijnen - groeipijnen

De krijtlijnen van de schaduwtijd Deinen uit en krimpen in Het kalende landschap weerspiegelt Wat op mjjn kerfstok staat Mist rijpt en bevrijdt Geeft koelte af, neemt warmte aan Omarmt alles En laat me gelittekend achter In een ogenblik

Katleen Loos

7 1

Stenen hoofd

Raak me niet aan Kijk naar mij Zwijg over de muizenissen In mijn mal hoofd Versmolten en gestold Tot wat was En vang me op als ik val Over de rafelrand Van de rompslomp Verblind Voor de verlokkingen van de dag

Katleen Loos

12 0