Katrien

Gebruikersnaam Katrien

Teksten

De aanslag

De waanzin tartte elke verbeelding.  Te lang had ze de teken genegeerd. tot het besef gekomen, dat ze flink was beetgenomen werd ze haar eigen therapeut. Gaandeweg begon ze het te ontrafelen. Gebeten trok ze eën voor eën de tentakels uit haar lijf. Het voeden was opgeteerd, en de parasiet had ze voorgoed geëlimineerd . De jolige meid had weer zin , en trapte nog eens na , gewoon voor de lol.

Katrien
0 0

Labels

"Moet jij je schort niet aan ?",zei de bediende minzaam. het voelde aan als een stomp in haar maag. "Zodat jij je beter zou voelen ?", ik denk er niet aan." In haar eigenwaarde opgekrikt, spelde ze met trots haar zelfgemaakte naamkaart op, waaop stond geschreven : deskundige in de hygiéne". En met een laatste zwaai , zwierde ze haar schort voor altijd aan de haak.

Katrien
0 0

21ste eeuw

iedere dag hetzelfde tafereel: smeerde ze een boterham met pindakaas en stak in het zakje enkele fruitsnoepjes erbij. Twee-in - één, dacht ze met haar benevelde brein. Met haar versleten ballerina schoentjes aan , trok het meisje de deur achter zich dicht en stapte naar de bus , met in gedachte", met wat geluk eten we vanavond stoofvlees uit blik

Katrien
1 0

Een kwalijk geurtje

Het nestelde zich in mijn poriën en greep me bij de keel. Bedwelmd liep ik naar buiten om naar adem te happen. "Het staat je beeldig ",zei de vrouw in het passeren. "Voor mij was het een maatje te klein." Vol afkeer kon ik geen zinnig woord meer uitbrengen en trok het gordijn achter mij dicht. En het kleedje bleef verweesd achter, doordrenkt in haar verstikkende geur.

Katrien
17 0