een reis door mijn gedachten
Een reis door mijn gedachten
Een storm komt voorbij
Een waas voor mijn ogen
Even weet ik niet meer wat te geloven
een zee vol emoties
angstig
verdrietig
verward
maar plots vind ik rust; een oase van kalmte
ik hou me vast aan die ene gedachte
ze doet me geloven dat alles te redden valt
niet alles slecht is
of in elkaar lijkt te storten
een traan glinstert
en baant zijn weg naar beneden
een ontlading van emoties
vreemd
mooi
overweldigend
maar vooral
dat ene tikje op mijn schouder dat me vertelt:
Jij bent ook maar een mens
Die reist door zijn gedachten.