Gebruikersnaam martha kornelis
en omdat ik nu weer aan je denkvraag ik me af waar ik dan gebleven benen tegelijk geëindigd in deze tijdelijkheidheb ik je herkend in iemand anderswaar ik wel kan blijven
en ik denkdat de taal een leegte achterlaatdie zich vullen kanmet onze eigen ideeën en dat we daarom kunnen bestaan de verbeelding in onze voorstellingvult alle tekorten
ik beheers nikszonder te manipuleren je kan niet controleren je begrijpt de spelers niet ze bewegen doorte transformeren waarin jij beweegtdoor te overspelen
al dat gekolk van gedoein uw en mijn binnenste afdrijvende spiraal naarwaar niets nog isof eigenlijkalles zit
die nostalgische ik die zucht van het verledenookal adem ik hem niet meer inhet zijn zij die hemnog steeds zullenblijven uitblazen
afstand is vluchtig haastig voorbijgaandal jachtend wakend op mogelijke vooruitzichten stilliggend een weg banend doorheen luide (on)waarschijnlijkheden
