Herfst
En dan ineens gaat de zon onder.
Of draait de wereld andersom?
Het wordt stiller, al staat de TV luid,
want papa kijkt naar het nieuws.
Het beeldscherm zegt me niks,
maar de hemel doet dat zeker wel.
Zachtroze is ze, de hemel.
Rustig roze, lief roze, verliefd roze
en ik blijf staren en ik doe mijn uiterste best,
want ik wil (nog) niet loslaten.
Maar de hemel zakt verder in elkaar en roze verandert
in wild oranje, woedend Indisch rood, hartpijn oranjerood tot plots…
En ik weet niet meer hoe het roze er uitziet,
wanneer het einde van het zevenuurjournaal zich aankondigt.