ozgur

Mijn 7 jarige Baran

Mijn 7 jarige Baran,    Ben je een Turk Ben je een Koerd Ben je een Armeniër Ben je een Belg ... Ben je een aleviet Ben je een soenniet Ben je een atheïst Ben je een christen ... Ben je een man Ben je een vrouw Ben je lesbisch Ben je een gay ... Wat speelt het nu van belang, wie je bent… Waarom bevragen we elkaar al eeuwen, jaren, dagen? Mijn zwartogige toekomst, Hoe kon de soldaat dat jou toch aandoen? Of is het, dat jullie, als kind, in het oosten te snel groeien? Zodat jullie, als kind, in het oosten snel zouden kunnen sterven...  In een oorlog gaan er niet alleen mensen doodt, het mens-zijn gaat ook dood. Zwijgen is toch kant kiezen,  onze plaats zal toch altijd de vredevole mensheid moeten zijn hé. Ah Baran, je was nog zo kinds ... Was je (vader)land zo bang van jou? Zijn wij als volwassenen zo erbarmelijk geworden? Hebben we geen medeleven meer met onze toekomst?... Oh Baran, wat me stoort is dat de wereldopinie je niet ziet...  Zou dat zijn omdat je een deel bent van een onderdrukte volk?... Weet je Baran, dezer dagen verdrinken Syrische kinderen, in de zee. Omdat hun land door DAES geterroriseerd worden en omdat hun ouders zoals de jouwe een vredige toekomst willen en zoeken... Mijn vriend Baran, want huilen verdienen onze moeders zeker niet... Zoonlief Baran, laten we zeker de hoop niet verliezen, de mensheid zal zonder vergeefs halt roepen aan de vuile oorlogen... Zal de mensheid, jou fakkel, jou lust, jou drang, jou wil, jou heimwee naar de vrede kunnen realiseren?     Weet je Baran, ik zou gezegd hebben ‘Leef en laat leven’ als je nog tussen ons zou geweest zijn. Maar ik zal verder aan jou leeftijdsgenoten toch willen zeggen, dat ze het mens lief zouden hebben…Je kan toch geen liefde zaaien in een tuin van haat?   Baran, Hoeveel kinderen moeten we nu baren? Hoeveel jongens en hoeveel meisjes moeten het zijn? Hoeveel van de meisjes moet verkracht worden en daarna zwijgen? Hoeveel van onze jongens moeten nog sneuvelen, zodat de staat verder zou leven?   We willen allemaal mensen helpen, zo is de mens. We willen leven met elkaars geluk, niet met elkaars ellende. We willen elkaar niet haten of verachten. In deze wereld is er ruimte voor iedereen en deze goede aarde is rijk genoeg om iedereen te voorzien. De manier van leven kan vrij zijn en mooi maar we zijn de weg kwijt. Hebzucht heeft onze zielen vergiftigd, heeft de wereld gebarricadeerd met haat en heeft ons gestort in ellende en geweld.   Ah, hoe zou ik jou kunnen vergeten?   Tot slot wil ik jou nog zeggen; "Leven als een boom, alleen en vrij en als een bos in broederschap, dit verlangen is het onze" Wat heeft Nazim Hikmet het toch mooi verwoord… Denk je dat we vanaf nu, samen kunnen zorgen voor broederschap onder de volkeren zonder rekening te houden met een verschillende oorsprong, een verschil in taal, geloof of enig ander onderscheid?   Ik beloof je, voor mijn deel,  ben toch begin van een miljoen, zal bijdragen tot gelijkheid, broederlijkheid en een waardige toekomst!   Volwassenen zoals je ouders, die nog wat in hun geest humanitair denken en zijn, zullen jou en je lotgenoten ook niet vergeten...   Mijn lievde voor de toekomst, vergeet zeker niet om met je lotgenoten te spelen in de hemel...   Jou peter, Özgür Gümüs 30 augustus 2015       Ps: Baran is op 27 augustus 2015 tijdens het conflict tussen de ordediensten en pro-Koerdische jongeren in provintie SIRNAK (Zuidoost Turkije) onder een muur dat opgeblazen is geworden door de ordediensten omgekomen.