Gebruikersnaam petra van den berghen
Spraak is door beeld ontdaan, daar waar het woord, taal in haar zin neemt, het beeld, tijd in zijn ruimte. Daar waar merkbaar is, voelbaar is, hier hoeft men niet te denken. Je hoeft niet te denken.
Een gebroken vinger maakt de richting niet, flexibel als we zijn. De bochten baren zorgen, een vrouw het kind. Zo zijn we, zo is het altijd al geweest, in lenigheid geplooid, gevouwen weggelegd, als nieuws in een krant, gelaten.
