blinkende ogen
Elke keer als je naar me belt
en je geen tijd voor me maakt
wel vraagt wanneer ik kom
barst ik in eenzaamheid uit
en tegelijkertijd
voel ik twee handen op mijn schouders
een gevoel van tijdelijkheid
belangrijk genoeg te zijn
om tijd vrij te maken
vrij te maken
en dan zie ik mezelf de volgende dag
gedragen zoals jij doet
