Kleren
Naar nat hout, warmte en vergetelheid.
Zo ruik je in de kleren die je achterlaat.
Galopperend als een ridder naar de horizon.
Terwijl je je vizier neerslaat.
Je bent veel minder dapper dan je denkt,
Mijn suikeren soldaat.
Ik ruik je,
In je verloren kleren
In de liefdevolle lakens
In de poriën van mijn huid.
En ik weet niet
Ik weet niet
Ik zal nooit weten
Wat liefde is.
Maar ik weet dat ze bestaat.