De kamer boven de Noordzee
30 Maart 2016 Dorinne Olaerts Opdracht 1
Schrijf een scene over kamer naar keuze (=kamer 2)
De kamer boven de Noordzee.
Een spot werpt parallelle lichtlijnen op dit podium.
De geur van gefrituurde zalm, tonijn en heilbot verzamelt zich in de kamer.
Het eeuwigdurende spektakel ontleed:
Een accordeon speelt opnieuw Für Elise. Munten rammelen echter amper.
Het luidkeelse gelach van terrasjes gangers verplaatst zich naar het midden van de scene.
Het gezang van de wind en duiven glijdt langs de lijsten van het dakvenster. Een schooier dumpt onverstoorbaar een lege fles aan de kerk in een hoek van het plein. De klokken reageren verbolgen:
BIM, BAM, BOM
BIM, BAM, BOM
BIM, BAM, BOM
Dan...klopt plots iemand op de deur.
Het wordt muisstil.
Opdracht 1 Dorinne Olaerts
Creatieve schrijfopdrachten van A-Z
Het boodschappenlijstje
Beyvoets liet Elise het boodschappenlijstje schrijven. Het door verveling overmande kind had hem verwachtingsvol aangekeken, haar hoofdje rustend op de handen. “Schrijf maar op wat je wilt eten”. “Fruit!” schreeuwde ze verzekerd terug. “En ook nog cocktailsaus voor bij de frieten “ En rozenthee, want die is er niet meer. Voor als je straks de krant leest.” De zomer duurt lang dacht Beyvoets. Lut en Mark hadden nog steeds geen teken van leven gegeven en Elise’s interesse in haar ouders leek met de dag af te nemen. Haar verveling daarentegen groeide dag na dag aan. Beyvoets begreep het niet. Sinds wanneer moeten kinderen zo geëntertaind worden? Dat was in zijn tijd toch niet zo. Hoe minder volwassenen zich lieten zien tijdens het spelen, hoe beter. Zo was Elise echter niet. Het kind dartelde al wekenlang rond Beyvoets. Ze vroeg om klusjes, opdrachten, karweitjes en vooraleer ze nog maar klaar was met het ene trok haar gezicht al samen: “wat doen we nu”? Tijdens het schrijven van het lijstje had Elise concentratievol haar tong tegen de linkerkant van haar mondhoek gedrukt. Ze had elke letter luidop voorgelezen en met haar ogen had ze aandachtig de gekrulde beweging gevolgd. Trots was ze dan ook toen ze een 10tal minuten later het lijstje overhandigde en zei “ ik haal mijn jas”. Beyvoets wilde haar gebaren dat vooral niet te doen en thuis te blijven om zich te amuseren, maar Elise verscheen reeds in haar okergele jas. Ze dook nog snel de waskamer in en toonde Beyvoets de twee gebruikte plastic Delhaize zakken. “ Die vergeet jij altijd en in de zee ligt al genoeg plastic” Beyvoets grinnikte:
“ Wat zou ik toch maar zonder jou doen Elise”?
“ Exact hetzelfde- maar dan zonder mij” antwoorde Elise.
“Dat betwijfel ik,” glimlachte Beyvoets.
Terwijl Elise de auto instapt, valt Beyvoets’ oog op de donkergrijze nissan die in de verte de Bosweidestraat inrijdt. Hij besluit de wagen nog even te negeren en vertrekt peinsend: “ Ze is nog even van mij”.