TE BERCHEM MIJN LAND
1. ACROBATEN
Spreekt de olifant de kamer aan, dan spreekt ze over trauma;
Ongetwijfeld methaforisch ‘balancerend’, Dalai lama;
Triomfantelijk verbouwereerd, ‘Ganesha’ onzer fauna;
Ik was nooit omsingeld door een ‘slurfen-trio’ in de sauna.
Een Tom Frantzen performance
van een ‘bronze’ in balance;
Acrobatische malchance;
“iets geschiedenis” (je pense);
Olifantelijk, daar staat ze;
Sta je even stil, dan praat ze;
Methaforisch te verstaan ze blijkt er
“Speelsheid in Nuance”
2. GRENSPAAL ‘DE HAND’
Mijn mensen in Berchem, ze kennen Anvers;
Entrepreneurs, want ze drijven commerce;
Kleine gemeenschap, maar rijk en divers;
Met fierlijke trots in dit Vlaamse gewest;
Blauwe arduinse
Begroetende hand;
Rechter noch Linker,
Eenzijdige kant;
Grenzen bepalend,
Opsplitsende rand;
Brouwertjes Koninck
te Berchem, mijn land.
Hoog-Symboliek en Mystiek is de hand;
Zeg me, wat is er toch weer aan de hand?
Krijgen we tóch weer een golfje hitte, schiet Koninkje Albert vanzelf in brand.
3. MADONNA OP ZUIL
Prima Madonna
Uit nineteen-o’-five;
Scultuur-aanschouwelijk
Schijnbaar ‘Alive’;
Sierlijk figuur en
Gedressed in gewaad;
Beeld in mijn straat
en de zuil is haar plaats;
Spreek geen ‘Latijnse’
Maar ‘sprekend gelaat’;
Hoog op haar sokkel,
Ik weet waar ze staat;
‘Moeder van God’,
Die geen zondes begaat;
Zwijgend in stilte,
Waardoor ze niet praat;
Hartje te Berchem,
Ze straalt mijn geloof;
Religieus tintje,
Maar ben filosoof;
Geeft ze je hoop nog
een sprankeltje hoop?
Prima Madonna,
Ze is niet te koop.
