herfstgedachten
Herfst.
L’été indien.
Mijn gedachten dwalen af.
Zonnebloemen…
Een schilderij van “Van Gogh”. De energie die ervan afstraalt, zuig ik gulzig op.
De zonnebloemen op het veld zijn op hun einde.
Hun laatste glorieuze schittering brandde tot voor kort nog op m’n netvlies.
Nu zijn de uitgebloeide bloemen ontnomen van hun kracht.
Dor en triest.
Ik rits een paar zaden af.
In mijn hand zomaar nieuw leven.
Zorgvuldig bij te houden om ze in de lente terug te geven aan de aarde.
Te zien ontkiemen, groeien en bloeien.
Tot uiteindelijk het moment aanbreekt dat ik mezelf kan overgeven aan hun intensiteit.
Dat is pure gelukzaligheid.
tvh