Versmelten doen blikken zelden nog,
ik haak me vast aan krassen in haar ogen.
De vloer veert zachtjes
golft ruisend onder voeten
stuwt ons losjes op en neer
samen loopt niet altijd vlot
vereist het stoten van ellenbogen.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.