De laatste druppel lekt langs mijn neus
Het tranendal verrijkend op zichzelf
En k laat hem maar zinken
Dieper zinken
De lustige diepte
En de duisternis die hem opdrinkt
Zijn lossende grip
De twijfel in mijn vingers
Een afscheid zonder veel woorden
Zelfs geen kus vaarwel
De laatste bel zwemt naar boven
en fluistert mij flarden van zijn orkest
Ons orkest
Zich voor altijd nestelend
In één traan
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.